THE DANCE PATRONAAT

Op vrijdag 13 april 2007 opende de Haarlemse wethouder Chris van Velzen in het Patronaat de permanente expositie met de titel ‘Sporen in het Patronaat’. Deze expositie is een herinnering aan de kunstenaars die vroeger hun atelier hielden in het oude gebouw van het Patronaat.

Peter Stufkens ontwierp en schilderde het werk 'The dance' op de roldeur in de slucht van het Patronaat. Hij gebruikte hiervoor een figuur uit 'Blaaswier Baby', een werk uit 2004 dat was geïnspireerd op de 'wit op wit' schilderijen van Kasimir Malevich. Voor de kleurstelling vormde 'De Dans' van Rene Matisse uit 1910 het uitgangspunt.

'The Dance' is zowel schilderij als kinetisch kunstwerk. Meerdere malen per dag 'danst' het naar het plafond van het gebouw wanneer er auto's het gebouw uitrijden. Het enige pogo-ende schilderij in Nederland.   

Het meet 3 bij 3,60 meter.

HERE COME THE ROBOTS

Naast zijn werk als beeldend kunstenaar werkt Peter Stufkens als psychiatrisch verpleegkundige bij GGZinGeest te Bennebroek. Hij vertelt hoe een client met wie hij samen muziek maakte hem inspireerde tot het ontwerpen van het wandbeeld dat hij in 2011 maakte voor de nieuwbouw van deze instelling.

Stufkens vroeg de cliënten van de afdeling Westerpoort om in een klein Moleskine boekje met een dikke viltstift een tekening van een 'robot' te maken. Zo ontstond een verzameling van fantasievolle figuurtjes die hij in de computer met kleur bewerkte. Een selectie van 22 stuks van deze tekeningen vormen een tweetal composities op de muren bij de entree van het gebouw Westerpoort.

(Uit de documentaire 'Welkom Thuis' door Lucas van Royen, 2011)

DE WAKENDE DROOMKWAST

Het gaat mij erom de wakende droomkracht zelf in de kwast te doen ontvlammen. Dus niet de vormen te schilderen die zich voordoen in de geest maar de geest zelf actief op het doek te laten zijn. Geen tussenkomst van zelf-reflecterende, plannenmakende en oordelende geestesmechanismen. Direct in contact komen met de sluimerende kracht van de verbeelding die in alle dingen besloten ligt om hem, in zijn noodzakelijkheid, in vorm en kleur op het doek te laten exploderen.

Peter Stufkens